تبليغاتX
دریچه ای رو به فردا - نقش هاي روابط عمومي

نقش هاي روابط عمومي

نقش هاي روابط عمومي

1. فرهنگ‏سازي

- هدف فرهنگ‏سازي اين است كه احساس هويت را در اعضاي سازمان تقويت كند. به طوري كه در آنان نسبت به باورها و ارزش‏ها تعهد ايجاد كند.

 - ارزش‏ها موجب تقويت و ثبات هر چه بيشتر سازمان مي‏شوند و افراد تازه وارد را با علت وجود فعاليت و رويدادهاي سازمان آشنا مي‏كنند.

- قدرت فرهنگ، بيانگر يا نشان دهنده توافقي است كه بين اعضاي يك سازمان و ارزش‏هاي خاص وجود دارد.

 براي عملي كردن نقش فرهنگ‏سازي

- ارزش آفريني از طريق تضعيف ويژگي‏هاي نامطلوب و تقويت ارزش‏هاي فرهنگي مطلوب؛

- تغيير فرهنگ سازماني از طريق شناساندن آن به كاركنان سازمان؛

- داشتن نقش قهرمان فرهنگي در سازمان براي الگوبرداري ديگران؛

- ايجادانسجام فرهنگي‌ميان‌كاركنان به شكلي‌كه‌همه‌داراي يك فرهنگ‌مشترك وقوي شوند؛

- ايجاد موج‏هاي فرهنگي جديد و به تعبيري ايجاد خلاقيت در فرهنگ سازمان؛

- نهادينه كردن فرهنگ سازمان از طريق اجراي درست سياست‏ها و برنامه‏هاي سازمان؛

 

2.  بحران ستيزي

 1-  پيشگيري از بحران:

 -شناسايي محورها و گلوگاه‏هاي بروز بحران

-فراهم آوردن فرآيندهاي برنامه‏ريزي براي پيشگيري از بروز بحران.

-يادآوري‏هاي مداوم به واحدهاي سازمان براي انجام اقدامات پيشگيرانه.

 2- حل و فصل بحران:

 -ترويج طرز تلقي سرمايه‏اي از بحران؛

-فراهم كردن زمينه‏هاي پذيرش اصولي بحران در سازمان؛

-خط شكن شدن در بحران و باز كردن راه براي بقيه فعاليت‏هاي سازمان؛

- هوشياري مضاعف در زمان بروز بحران در سازمان؛

- ايجاد فضاي آرام و تسلط بر امور سازمان؛

- حمله به قلب و نقاط كليدي بحران؛

- تصميم‏گيري‏هاي اصولي و منطقي در زمان بحران؛

- تقويت قدرت تركيب عوامل و توانمندي‏هاي سازمان براي حل بحران.

  3. اعتبارسازي براي سازمان

- يكي از عوامل جلب و جذب مشتريان و مخاطبان جديد و كسب فرصت رقابت براي سازمان، وجود اعتبار و آبروي سازمان است.

 -  معمولاً سازمان‏ها به طور نسبي از اعتبار و حيثيت اجتماعي برخوردارند. البته اين اعتبار اجتماعي ممكن است تحت تأثير عوامل مختلف برون و درون سازماني خدشه‏دار شود.

-  بر اين اساس يكي از نقش‏هاي روابط عمومي، حفظ حيثيت و اعتبار سازمان و همچنين اعتبارسازي‏هاي جديد متناسب با شرايط و ويژگي‏هاي سازمان است.

   - حيثيت اجتماعي عبارت است از ميزان اعتباري كه مشتريان و افراد محيط، براي سازمان قائل هستند.

 4. روشهاي اعتبار سنجي سازماني:

- بررسي نتايج فعاليت‏هاي سازمان از طريق نظرخواهي‏هاي مستمر.

آشكاركردن‌نتـــايج‌فعــــاليت‌ازطريق‌رواج‌تبليغــــات‌ســــازنده  وعلمي

 ومشخص‌كردن‌ميزان تأثيرگذاري توليدات سازمان برافراد، جامعه واشتغال و

 فرآيندهاي اقتصادي وفرهنگي منطقه وجامعه.

-  ارتباط نزديك با ارباب رجوع يكي از عواملي كه به سرعت در افت و ارتقاي اعتبار سازمان موثر است، مراجعه‏كنندگان هستند كه مبلغاني سيار براي سازمان مي‏باشند.

-  ديدن كاربردهاي محصول: معمولاً محصولات سازمان كاربردهاي خاصي دارد كه ممكن است گاهي اوقات استفاده از الگوي مصرف غلط ،اعتبار سازمان را خدشه‏دار كند. بر اين اساس لازم است از طريق بازرسي مستمر، كاربرد محصولات سازمان مورد بررسي قرار گيرد تا اعتبار سازمان حفظ و تقويت شود.

 ۵. نظريه‏پردازي

- هدايت ايدئولوژيك سازمان به طور جامع‏نگر و كلي؛

- ايده‏سازي و ياددادن به كاركنان سازمان كه ايده‏سازي كنند؛

- تحليل مسايل حرفه‏اي و سازماني در ابعاد مختلف؛

- بيان فلسفه‏ها و رسالت‏هاي سازمان؛

- برقراري ارتباط بين مولفه‏ها و موضوعات؛

- تبيين درست جريانات سياسي درون و برون سازماني؛ 

    

- سوژه سازي براي فعال كردن تفكرات سازمان.

 ۶. ظرفيت سازي

ارتباط با افكار عمومي براي گرفتن ايده هاي جديد

استفاده از تفكرات و خواسته هاي مخاطبان

آگاه كردن مديران از نظرات مردم ، توليدكننده گان ،بهره برداران ، تشكلها، رهبران فكري ، رسانه ها و...

كمك به تصميم سازيهاي سازماني

تقويت همبستگي و افزايش بهره وري
درون و برون سازماني

آگاه كردن كاركنان از تغيير و تحولات سازماني

برقراري ارتباط مستقيم و غير مستقيم مديران با كاركنان و مخاطبان برون سازماني

ايجاد زمينه ها و بستر هاي تفاهم ، هم آهنگي ووحدت سازماني

7. آينده‏نگري

هدف از آينده‏نگري، محاسبه يا پيشگويي برخي از رويدادها يا شرايط آتي است. آينده‏نگري به مدير كمك مي‏كند تا شرايط آينده را به خوبي بشناسد و براي مشكلاتي كه در راهند، چاره‏انديشي كند.

 - به بيان ديگر هدف اصلي آينده‏نگري، كسب آگاهي درباره رويدادهاي نامعلومي است كه احتمالاً در آينده روي خواهد داد.

 - با پيش‏بيني اتفاقات آينده و مطالعه منطقي و تحليل اطلاعات موجود، مي‏توان آگاهانه به استقبال آينده رفت.

 -  در واقع آينده‏نگري، علم يا هنري است كه با استفاده از اطلاعات تاريخي و شيوه‏هاي كمي و كيفي، آينده را مورد تحليل قرار مي‏دهد.

 روابط عمومي در نقش آينده‏نگري لازم است در زمينه‏هاي زير فعاليت كند:

 ـ كسب آگاهي درباره حوادث نامعلوم كه رخ خواهد داد.

ـ تحليل اطلاعات محيطي در زمينه‏هاي مختلف

ـ پيش‏بيني‏هاي عالمانه درباره تحولات محيط و اثرات آن بر سازمان

ـ تقويت افق شناسي

ـ برنامه‏نويسي براي آينده

ـ آينده‏نگري و به دنبال آن آينده‏سازي براي سازمان

 وساير نقشها:

نقش كاربردي اجتماعي : در اين نقش روابط عمومي بايد در شناساندن سازمان به جامعه اثر فعال داشته باشد .

نقش بدون با ر ارزشي . در اين نقش روابط عمومي يك ميانجي به حساب مي آيد .

نقش محافظه كارانه : در اين نقش ، روابط عمومي تقويت كننده مركز قدرت است .

نقش تندرو : در اين نقش روابط عمومي به دنبال تغيير و تحولات عمده است . (نقش استراتژيك)

 

 نقش اقتصادي : در اين نقش دنبال منافع اقتصادي و سود سازمان است .
نقش ايده آل : در اين نقش ، روابط عمومي ساز و كاري است كه از طريق آن سازمان و مردم ارتباطات خود را تنظيم و تعارضات خود را حل و فصل مي كنند . در اين نقش روابط عمومي دو سويه و يا سه سويه عمل مي كند .

!! نوشته شده توسط سید محمدرضا میر | 23:3 | جمعه دوازدهم تیر 1388 •

RSS